عادلی: ایران و آمریکا باید سر میز مذاکره آماده عقب نشینی باشند
به گزارش اقتصادنیوز، محمدحسین عادلی، دیپلمات سابق در بخشی از گفتوگوی خود با اقتصادنیوز در پاسخ به این پرسش «مذاکرات ایران و آمریکا در دور جدید از نگاه شما با تکیه بر چه مولفههایی میتواند مسیری متفاوت از گذشته و البته سریعتر برای رسیدن به توافق را طی کند» اظهار کرد: نکته اولِ مثبتِ تحولات اخیر این است که طرفین توافق کردهاند با یکدیگر مذاکره کنند. اصلِ توافق برای مذاکره به این معناست که طرفین به این نتیجه رسیدهاند که گزینههای دیگر، یعنی ادامه تخاصم یا درگیری نظامی، برای آنها ریسک و هزینه بیشتری دارد.
او افزود: قبولِ مذاکره یک معنای دیگر هم دارد و آن این است که طرفین پذیرفتهاند امتیازاتی بدهند و در برابر آن، امتیازاتی بگیرند و مواضع قبلی و فعلی خود را در قبال این امتیازات تغییر دهند. بنابراین، مذاکره زمانی میتواند امیدبخش باشد که طرفین همواره در طول فرآیند مذاکره به این دو مؤلفه توجه کنند و بدانند که در پایان مذاکره و توافق، قرار است هر دو از بخشی از مواضع خود عدول کنند تا بتوانند امتیازات حیاتی و مهم خود را دریافت کنند.
مذاکره موفق، یک بازی برد-برد است
سفیر سابق ایران در کانادا گفت: در نتیجه، توافق فقط زمانی امکانپذیر است که طرفین آن را برای خود «برد» تلقی کنند. مذاکره موفق، یک بازی برد-برد است. حال در این چارچوب و بر این اساس، پس از جنگ ۱۲ روزه، طرفین یعنی ایران و آمریکا برای مذاکره آمادگی نداشتند؛ زیرا ایران در میانه مذاکرات مورد تهاجم نظامی قرار گرفته بود و هرگونه مذاکره را بیفایده و نوعی خدعه تلقی میکرد. آمریکا نیز که به نیابت از اسرائیل وارد عملیات نظامی شده بود، با این تصور که ایران در ضعیفترین شرایط خود قرار دارد، حاضر به مذاکره نبود و تنها خواهان تسلیم ایران بود.
او ادامه داد: اما گذشت زمان باعث شد که علیرغم رایزنیهای اسرائیل و القائات نادرست، آمریکا به درک نادرست خود از شرایط ایران پی ببرد و برای مذاکره آماده شود. بنابراین، طرفین باید با آمادگی برای مبادله امتیازات، بر سر میز مذاکره بنشینند و آمادگی عدول از مواضع قبلی خود را داشته باشند. برای این کار، لازم است با درک شرایط طرف مقابل، شناخت دقیقی از خطوط قرمز یکدیگر داشته باشند.
عادلی افزود: برای مثال، آمریکا باید بداند کشوری که بیش از ۲۵ سال هزینه توسعه ظرفیتهای هستهای خود را، همراه با بالاترین و بیسابقهترین فشارها و تحریمها پرداخته است، نمیتواند نسبت به آن بیتفاوت باشد. به هر تقدیر، امید آن است که ابتکارات طرفین بتواند مواضع آنها را به یکدیگر نزدیک و منطبق کند.
عادلی در بخش دیگری از این گفتگو گفت: سرمایهگذاری مستقیم خارجی در ایران میتواند یکی دیگر از بخشهای قابل توجه در این مذاکرات باشد. البته برای تحقق این هدف، باید فرآیندهای روزآمد یا ویژهای در نظر گرفته شود؛ زیرا روند پذیرش سرمایهگذاری خارجی در کشور بهقدری پیچیده و کند است که میتواند شرکتهای سرمایهگذار را از هرگونه اقدام منصرف کند.
او افزود: از اینرو، لازم است یک فرآیند ویژه برای سرمایهگذاری مستقیم خارجی به شیوه «Fast Track» ایجاد شود. بازار ۹۰ میلیونی ایران، بهعلاوه بازارهای صادراتی در دسترس، بازاری چندصد میلیونی را در اختیار سرمایهگذاران خارجی قرار میدهد. با این حال، برای بهرهبرداری از این ظرفیت، باید تمهیدات داخلی لازم اتخاذ شود؛ زیرا در غیر این صورت، پس از هرگونه توافق، ممکن است اجرای تعهدات با شکست روبهرو شود و زمینه سوءتفاهمهای سیاسی را فراهم کند.
