پایان دیپلماسی در آمریکایِ ترامپ
به گزارش اقتصادنیوز، در دومین دوره ریاستجمهوری، ترامپ با تمام قوا وارد سیاست خارجی شده است و به دنبال معاملات سریع و خبرساز است، درست مانند یک کارآفرین که در سراسر جهان به دنبال خرید جدید میگردد. در حالی که نبردهای داخلی بر سر مسائل اقتصادی و مهاجرت ادامه دارد، او توجه زیادی به اهداف بینالمللی مهم و ماندگار اختصاص داده است که گاهی با کمترین اطلاعرسانی و حتی مشورت کمتر با کنگره همراه است.
آتلانتیک در گزارشی نوشت: ترامپ بر معتمدان خود مانند جرد کوشنر دامادش، و استیو ویتکاف، کارآفرین املاک و مستغلات که بهطور رسمی نماینده ویژه در امور خاورمیانه است، تکیه کرده است. آنها در پایتختهای مختلف تلاش کردهاند تا جنگ در اوکراین را پایان دهند، آتشبس ناپایدار در غزه را تثبیت کنند و توافقی با ایران مذاکره کنند. اخیرا در ژنو، این دو نفر در جلسات مذاکره جداگانه در یک روز حضور داشتند، از کنسولگری عمان برای گفتوگو با مقامات ایرانی درباره توافق هستهای جدید تا هتل اینترکنتیننتال ژنو برای مذاکراتی که هدف آن پایان دادن به چهار سال جنگ در اوکراین بود.
دیپلماتهای از قافله جا ماندهاند
چندین مقام در خاورمیانه به آتلانتیک گفتند که دیپلماتها به ندرت در جریان مذاکرات ویتکاف و کوشنر درباره مسائل منطقهای قرار میگیرند و معمولاً پس از آنها مطلع میشوند. این دو نفر که از کسبوکار به دیپلماتیک تبدیل شدهاند، ترجیح میدهند مسائل را به سرعت حل و فصل کنند و اغلب فاقد ظرافت و دانش تاریخی و زبانی هستند که دیپلماتهای سنتی دارند.
آنا کلی، معاون سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید، گفته نماینده ویژه ویتکاف و کوشنر بهطور مرتب قبل، حین و بعد از مذاکرات دیپلماتیک با رئیسجمهور ترامپ و تیم امنیت ملی او، از جمله معاون رئیسجمهور ونس و وزیر روبیو ارتباط برقرار میکنند. او اضافه کرد که کسانی که به مجله آتلانتیک شکایت میکنند، در جریان قرار نمیگیرند، زیرا قابل اعتماد نیستند و ممکن است اطلاعات را به بیرون درز دهند.
نظرتان درباره این شرایط احتمالاً بستگی به این دارد که فکر میکنید دیپلماتهای آمریکا اخیراً وظیفه خود در حفاظت و پیشبرد منافع کشور را چگونه انجام دادهاند. مقامات ترامپ که با آنها صحبت کردهام، معتقدند رویکردشان چابک و کارآمد است و از پیچیدگیهای سازمانی جلوگیری میکند. دیگران معتقدند که فقدان بررسی داخلی و مخالفتهایی که وزارت امور خارجه میتواند ارائه دهد، همراه با کنار گذاشتن دیپلماتهای متحد، باعث میشود دولت، یکدلی را با تصمیم درست اشتباه بگیرد و کشورهای دیگر را که روزی حمایت آمریکا را نیاز دارند، عصبانی کند. استدلال این است که دیپلماسی فقط درباره قدرت نیست بلکه درباره اعتماد است.
وقتی روبیو دو شغل دارد
روبیو، برای اولین بار از زمان هنری کسینجر، هم وزیر امور خارجه و هم مشاور موقت امنیت ملی است و وظایف او ظاهراً با بحران لحظهای تعیین میشود (تا حدی که تعداد بیشمار کارهای او تبدیل به یک میم شده است). به عنوان مثال، او علاوه بر خدمت به عنوان دیپلمات ارشد کشور، مسئول کار با دولت ونزوئلاست. (چندین مقام آمریکایی گفتند که پیشاپیش در این عملیات اطلاع نداشتند.) روبیو به ندرت در وزارت امور خارجه حضور دارد و بیشتر وقت خود را در کاخ سفید میگذراند، چرا که حضورش برای رئیسجمهور ضروری است.
وزارت امور خارجه همواره بر این باور استوار بوده که تخصص با زمان شکل میگیرد. اما برخی دیپلماتهای حرفهای میگویند اکنون تخصصشان میتواند به عنوان یک نقظه ضعف تلقی شود. جلسات کمتر شدهاند؛ مدارک کاغذی نازکتر شدهاند. نزدیکی به قدرت بر فرایند ارجحیت یافته است.
اوضاع برای دیپلماتهای خارجی خوب نیست
دیپلماتهای خارجی در واشنگتن نیز احساس سردی کردهاند. سفرای عادتکرده به تماس با معاونان وزارت و مقامات امنیت ملی کاخ سفید گزارش میدهند که تشخیص همتایان مطلع برایشان دشوار است و اغلب پاسخ تماسهایشان بیجواب میماند. یکی از سفرای اروپایی گفت که سال گذشته با یکی از همکاران خود در شورای امنیت ملی تماس گرفت و فهمید که آن شماره از دسترس خارج شده است. شک و تردید برخی مقامات ترامپ نسبت به این که دیپلماتهای خارجی به خبرنگاران اطلاعات میدهند، دسترسی را بیشتر محدود کرده است. دعوت به ناهارهای کاری در سطح پایین به تاریخ پیوسته است.
اوایل این هفته، دولت فرانسه چارلز کوشنر، سفیر آمریکا در پاریس، را به خاطر اظهاراتش در حساب ایکس وزارت امور خارجه فراخواند. وقتی کوشنر حاضر نشد، دولت فرانسه با ممنوعیت صحبت با مقامات فرانسوی واکنش نشان داد.
برای جبران سردی، بسیاری از دولتهای خارجی به دنبال واسطههایی با ارتباط مستقیم با دنیای ترامپ رفتهاند؛ لابیها سود زیادی میبرند. حتی متحدان وفادار نیز پول پرداخت کردند حتی برای مثال ژاپن شرکت لابی جمهوریخواه Ballard Partners را برای مشاوره درباره روابط دو جانبه، تجارت و سرمایهگذاری استخدام کرده است.
