اعتراض روزنامه اصولگرا به ارزانی تخم مرغ/ قیمتش حتی از دان مرغ هم کمتر است/ نتایجش را یک ماه آینده می بینیم!
به گزارش اقتصادنیوز، روزنامه قدس نوشت:
همه ما نسبت به گرانی حساس هستیم؛ چون آرامش اقتصادی را خدشهدار میکند و قدرت خریدمان را کاهش میدهد. بهویژه اگر این گرانی غیرمنطقی باشد و نشانه ضعف و کمکاری یا سوءاستفادهای باشد، قابل تحمل نیست و احتمالاً اعتراض خود را به شکلهای مختلف در فضای حقیقی و مجازی ابراز میکنیم.
اما نگاهمان به ارزانی چیست؟ نسبت به آن حساسیت داریم؟ آیا ارزانی بدون منطق اقتصادی مایه خوشحالی است یا نگرانی؟ مگر میشود نسبت به ارزانی هم نگران بود؟
هفته گذشته کالاهایی مثل مرغ و تخممرغ کاهش قیمت شدیدی را تجربه کردند و حتی به زیر قیمت ماقبل آزادسازی نهادههای دامی رسیدند. کاهش قیمتی که احتمالاً به دلیل افزایش عرضه و کاهش تقاضا در پی خریدهای احساسی ماه گذشته مردم بود.
اما ارزانی غیرمنطقی که قیمت تخممرغ را به کمتر از قیمت دان مرغ میرساند، جای خوشحالی ندارد؛ چون نتایجش را تا همین یک ماه آینده با کاهش تولید و کمیاب شدن کالا و افزایش سرسامآور قیمت همین اجناس میتوان دید!
ارزانی از هر نوعش در نگاه نخست برای مصرفکننده خوشایند به نظر میرسد و اگر ناشی از عملکرد طبیعی بازار مثل افزایش بهرهوری یا کاهش هزینهها باشد، جای خوشحالی هم دارد، اما کاهش غیرعادی و غیرمنطقی قیمتها و گاه سقوط قیمتها به زیر قیمت تمامشده تولید، به همان اندازه گرانی بیرویه، مضر است.
ارزانی بیدلیل هم مثل گرانی بیدلیل، نشانه ضعف در کنترل و تنظیم بازار و بروز نوسانهای مخرب است و نتیجهاش زیان تولیدکننده خواهد بود که نهتنها قدرت خرید بلندمدت، بلکه امنیت اقتصادی مصرفکننده را نیز در آینده به چالش میکشد.
اما چرا نسبت به ارزانی بدون منطق و ناعادلانه بیتفاوت هستیم و نهتنها اعتراضی به آن نداریم، بلکه اندک صدای اعتراض تولیدکننده را هم نمیشنویم و همراه نمیشویم؟ دلیلش را شاید بتوان در رویکرد مصرفی جامعه جست که عموم مردم را در موضع مصرفکننده نشانده تا زمینگیر شدن تولیدکننده را به بیتفاوتی طی کند.
رویکردی که گرچه مطابق منفعت کوتاهمدت مصرفکننده است، اما هزینههایش را به زودی و با چهره کمبود و گرانی به همان مصرفکننده رخ مینمایاند و هزینههای پنهان دیگری را هم بر اشتغال و امنیت تولید تحمیل خواهد کرد.
اما در جامعه روبهرشدی که سالهایش را به نام اشتغال و اقتصاد و تولید نامگذاری کردهایم، چنین رویکردی نمیتواند به حرکت و جهش اقتصادی بینجامد. ما وقتی به چنین رشدی میرسیم که بتوانیم منافع بلندمدت را بر منفعتطلبی کوتاهمدت ترجیح دهیم.
