دولت نباید از بورس حمایت کند/ ریسکهای پیش روی بازار سرمایه چیست؟
اقتصاد آنلاین، آرمان هنرکار؛ در شرایطی که بازار سرمایه ایران تحتتأثیر بیثباتیهای سیاسی، نوسانات بازار ارز و طلا و ابهامات بودجهای قرار دارد، بار دیگر بحث حمایت دولت از بورس داغ شده است. اما تجربه بازارهای جهانی و شرایط فعلی اقتصاد ایران نشان میدهد که مداخله دولت در چنین فضایی میتواند نتیجه معکوس داشته باشد. برزو حقشناس در گفتوگو با اقتصادآنلاین، معتقد است بازار باید مسیر طبیعی خود را طی کند و هرگونه حمایت دستوری، در سایه ریسکهای سیستماتیک، عملاً بیاثر خواهد بود. در ادامه این گفتوگوی کوتاه را میخوانید:
به نظر شما با توجه به شرایط فعلی بازار، دخالت دولت میتواند مفید باشد یا خیر؟
به نظر من بهتر است دولت اجازه بدهد بازار روند طبیعی خودش را طی کند. در حال حاضر ما در شرایطی هستیم که ثبات سیاسی وجود ندارد، تهدید دخالت خارجی مطرح است و حتی مشخص نیست چنین اتفاقی رخ میدهد یا نه و اگر هم رخ دهد، زمان آن روشن نیست.
این ابهامات چه تاثیری بر بازار سرمایه میگذارند؟
بورس بهشدت به بازار ارز و طلا نگاه میکند. الان هر دو بازار ارز و طلا بیثبات هستند. اگر طلا و ارز وارد فاز نزولی شوند، بازار سرمایه میتواند رشد کند؛ اما اگر طلا و ارز صعودی شوند، معمولاً بورس وارد روند ریزشی میشود. این رابطه کاملاً مشخص است.
در چنین فضایی، حمایت دولت چه ریسکی دارد؟
در این شرایط، اگر دولت بخواهد از بازار حمایت کند، این کار یک ریسک بزرگ محسوب میشود. چون هنوز مشخص نیست سناریوهای سیاسی و نظامی به چه سمتی میروند. اگر دولت حمایت کند، اما بعد از آن ریسکها افزایش پیدا کند، آن حمایت عملاً بیاثر میشود و بازار مسیر قبلی خودش را ادامه میدهد.
نقش سایر متغیرها مثل بودجه را چطور میبینید؟
وضعیت بازار فقط به این مسائل محدود نمیشود. اعدادی که قرار است از دل بودجه بیرون بیاید هم بسیار مهم است. بازار منتظر بودجه است و باید دید سیاستگذار چه تصمیمهایی میگیرد. تا زمانی که این ابهامات برطرف نشود، هر نوع حمایت دستوری بیشتر شبیه مُسکن کوتاهمدت است تا یک راهحل پایدار.
جمعبندی شما؟
به طور خلاصه، در فضایی که ریسکهای سیاسی، ارزی و بودجهای بالاست، دخالت دولت در بورس نهتنها کمکی نمیکند، بلکه میتواند هزینههای جدیدی به بازار تحمیل کند. بهترین کار این است که اجازه داده شود بازار بر اساس متغیرهای واقعی خود، مسیرش را طی کند.












