نرخ مشارکت اقتصادی زنان در سطوح پایین
به گزارش اقتصادنیوز به نقل از دنیای اقتصاد، در شرایطی که ایران با رشد اقتصادی پایین، سرمایهگذاری محدود و کاهش بهرهوری دستوپنجه نرم میکند، بخشی از ظرفیت بالقوه اقتصاد همچنان خارج از چرخه تولید باقی مانده است؛ ظرفیتی که نه در منابع طبیعی و نه در فناوری، بلکه در نیروی انسانی نهفته است. شکاف عمیق میان سطح بالای تحصیلات زنان و حضور اندک آنان در بازار کار، به یکی از پارادوکسهای مهم اقتصاد کشور تبدیل شده است؛ پارادوکسی که هزینههای آن فراتر از یک مسئله اجتماعی، در شاخصهای کلان اقتصادی قابل مشاهده است.
در سالهای اخیر، زنان سهم قابلتوجهی از جمعیت تحصیلکرده را تشکیل داده و ترکیب سرمایه انسانی کشور را بهطور محسوسی تغییر دادهاند. بااینحال، نرخ مشارکت اقتصادی آنان همچنان در سطوحی پایین باقی مانده و بخش بزرگی از اشتغال زنان نیز در مشاغلی با بهرهوری و ثبات کمتر متمرکز است. نتیجه این وضعیت، فاصلهای معنادار میان «سرمایه انسانی تولیدشده» و «سرمایه انسانی بهکارگرفتهشده» است؛ فاصلهای که به زبان اقتصاد به کاهش عرضه نیروی کار مؤثر، افت بهرهوری کل عوامل تولید و کوچکتر ماندن ظرفیت بالقوه اقتصاد تعبیر میشود. در اقتصادی که با چالشهایی چون بیکاری مزمن، نابرابری درآمدی و رشد شکننده مواجه است، مشارکت اقتصادی زنان همچنان متغیری کمبرآورد شده است. تبعیض جنسیتی نهتنها یک مساله عدالت، بلکه یکی از پرهزینهترین ناکارآمدیهای ساختاری اقتصاد بهشمار میآید.
